نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد ،

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

چه خواهد ساخت ،

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد ،

گلویم سوتکی باشد

به دست کودکی گستاخ و بازیگوش ،

و او یک ریز و پی در پی

دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند در من

سکوت مرگبارم را...

^{دکتر علی شریعتی}